Poronienie

Poronieniem określa się utratę ciąży przed ukończeniem 22 lub 24 tyg. ciąży. Ukończenie ciąży pomiędzy 21. a 38. tygodniem ciąży lekarze określają jako poród przedwczesny, także w przypadkach gdy urodzi się martwe dziecko.

W odróżnieniu od aborcji proces ten przebiega samoistnie – nie dochodzi tu do ingerencji przez osoby trzecie [13, 53].

Formy poronień

Jako najczęściej występujące wśród ludzi wymienia się sporadyczne poronienia spontaniczne (ang. sporadic spontaneous abortion; SSA). Są to pojedyncze lub dwukrotne poronienia występujące u pacjentek. Przyczyny doprowadzające do tej grupy poronień nie mają charakteru stałego i kolejne ciąże kończą się sukcesem, z tego powodu w obecnej chwili nie prowadzi się dokładnej diagnostyki przed trzecim kolejnym poronieniem [13, 14].

Jak wynika z prowadzonych statystyk, przynajmniej 20% ciąż kończy się samoistnym poronieniem. Głównie między 6. a 10. tygodniem ciąży.

Jednak okazuje się, że wiele kobiet przez dłuższy czas nie wie, że znajdują się w 'stanie odmiennym'. Zdarza się, że dowiadują się o tym po 14. tygodniu. W związku z tym lekarze przewidują, że odsetek poronień samoistynych może osiągać wartość nawet 50%.


Inną formą poronień są nawracające poronienia spontaniczne (ang. recurrent spontaneous abortion; RSA). Przez WHO określone jako utrata trzech lub więcej ciąż przed upływem 22 tygodnia ciąży lub utratę płodów o wadze poniżej 0,5 kg. Definicja dotyczy poronień, w których do zapłodnienia doszło między stałymi partnerami. Chorobę tą wykrywa się u 0,5 do 5 % ciężarnych [13, 14, 54].


W kolejnym artykule prezentowane są przyczyny poronień.